سنگ‌نگاره تاجگیری اردشیر بابکان بنیانگذار دولت ساسانی(241-224)، از اهورامزدا، به فاصله کمتر از یک کیلو­متری جنوب قلعه دختر، در ساحل سمت راست دره تنگ آب تراشیده شده است. در واقع اردشیر با این سنگ نگاره (با ابعاد 7*3.7 متر)، سنت سنگ‌نگاره تراشی ساسانی را بنیان نهاد که تا زمان خسرو پرویز یا خسرو دوم (628-590) ادامه داشت. بر روی این سنگ­نگاره، اهورمزدا در حالی که ایستاده مراسم تاجگذاری اردشیر را انجام می‌دهد و حلقه کیانی پادشاهی را با عبور از فراز یک مجمر آتش به اردشیر تقدیم می‌کند. قد و اندام هر دو یکسان است، فقط آرایش گیسوان و نوع تاجی که بر سر دارند آنها را از یکدیگر متمایز می‌سازد. در پشت اردشیر ولیعهد وی شاپور و دو شاهزاده دیگر ایستاده‌اند.

این سنگ‌نگاره، آخرین اثر تاریخی مهم ساسانی در دره "تنگ آب"، پیش از ورود به دشت فیروزآباد است که بر روی یک صخره عمودی در ساحل سمت راست رودخانه تراشیده شده است. این سنگ‌نگاره صحنه‌ای از نبرد پیروزمندانه اردشیربابکان علیه آخرین پادشاه اشکانی، اردوان پنجم، را در سال 224 پس از میلاد نشان می­دهد. با ابعادی معادل 18 متر درازا و تقریبا 4 متر پهنا، این سنگ‌نگاره بزرگترین اثر از این‌گونه در تاریخ هنر ایرانی محسوب می‌شود. در صحنه ایجاد شده، شمایل شش سوارکار که در سه گروه دو نفره در حال نبرد با یکدیگر هستند، نشان داده شده است. اینها به ترتیب از سمت راست شامل، حمله اردشیر با نیزه به اردوان، حمله شاپور پسر اردشیر به وزیر اردوان " دادبنداد"؛ و در نهایت و در سمت چپ تصویر گلاویز شدن یک بزرگ‌زاده ساسانی با یک جنگجوی اشکانی را شامل می­شوند. در تمامی این نقوش گروه ساسانی در حال غلبه بر گروه اشکانی هستند. این سنگ‌نگاره با توجه به پویایی و در برداشتن جزئیات موها و ریش‌ها، ادوات جنگی (زره زنجیری)، و یراق اسبان دارای اهمیت بسیار است. نگاره‌ها در ارتفاع نسبتا پایینی قرار دارند و قسمت پایینی سنگ‌نگاره در معرض هوازدگی قرار داشته و آسیب دیده است.